Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Teksten..

 
Weg met de wind (Couplet twee)
Het is maandenlang gezegd, een gebrek aan complimenten
De goedheid gevonden, en justitie heeft het voor het zeggen
Zit bij de rechter, niks anders dan zijn mening
Grotere problemen, voor een kleine overtreding

En hulpverlening, waar ik jarenlang gelopen heb
Dezelfde schema's, ben blij als ik even weg ben
Even weg, naar een onbekende plek
Waar ik alles op een rij zet, om te zijn wie ik ben

En kijk uit wie je kent, het groeide uit tot broederschap
Wat is de reden van dit, de lafheid zie je dus pas achteraf
Want echte vrienden, ken ik nog beter als ik mezelf ken
Ben eraan gewend, deze cirkel was al voorbestemd

Naast dat, is het zalig om een stap te zetten
Maar je moet weten, dat ik loop met minder mensen
Minder mensen, degene die nog echt zijn
Met vriendschap op een lijn, jullie zijn verleden tijd


Zeilkracht
Ik veeg de damp van de spiegel, die het water liet verschijnen
Het was een nacht, die menig mens liet verdwijnen
Bekijk het middelpunt, de spiegel laat me reageren
Uit reflectie loop ik af, op een schaduw die marcheerde

Denk het van de grond af, zie de eerste kamer
Aan de linkerkant, het was de hobby kamer van me vader
Was verdronken, op zolder waar ik gezonken zat
En dacht aan de plek, waar volgend jaar het schip strand

Ik vaar weg, naar het noorden van me gedachtegang
Het kent angst, en dromen ondanks de windkracht
Was omgekeerd richtte zeilen, naar het westen
Het was daar liefdevol, maar thuis bleef het beste

Ik schreef wensen, op de masten van het schip
Na het laatste woord, werd ik bestuurd door de wind
De inkt van me handschrift, druppelt naar beneden
Als het water dat verdampt, en stijgt richting de zegen



Het Gezicht (Tweede Couplet):
Buitenaards bijzonder, lopen samen op dezelfde aarde
Je straalt als zonlicht, met elke straal zijn eigen waarde
Ik dacht dat ik vergeten was, maar toen stond je daar
Ongeschreven hart, prachtig dat ik op die plek mag staan

De liefde openbaart, ergens waar het ruimte heeft
Zit er vol van, weet dat ik mezelf die ruimte geef
De oorsprong is natuurlijk, onstaan uit diepe gronden
Water is er stil van, we drijven over zonder zorgen

En wat er morgen komt, is verworgen
Een vlinder die van ver komt, werd gehinderd door de wolken
Vleugel verloren, maar zijn hoofd die bleef erbij
Hij vloog een wereldreis, en dat helemaal voor jou en mij

Het gaat bloeien, rozen die een geur van woorden spreken
Op een dag zal ik ze plukken, al die woorden op me nemen
Eenentwintig, Nul zes, nul negen (21'06'09)
Het was de dag van me leven, zal het nooit vergeten


Het Gezicht (Eerste Couplet):
Vogels laten denken, hoe vrij je mij liet voelen
Hoe ik je vastpakte, een omhelsing met gevoelens
En het gemis, komt met houden van aandrijven
Water spreekt liefde, me lichaam zal van jou blijven

Sta te staren, naar de sterren, die je namen spellen
Die de ware, verder brengt, naar het onbekende
Het onbestemde, waar rozen niet verwelken
Het is daar ergens, je weet me daar te brengen

En wie zal zeggen? Dat die hemel niet geprezen is
Een hemelse beleving, loop er vaak met me tweede ik
Dat in de zin van, de stem van de liefde
Vertrouwen als bergen, ik zit vaak op de pieste

Dwangmatig, Lucht te happen uit een wolk
Ik wachtte al die tijd, en weet je wat ik vond?
Een kans om aan te grijpen, tilde zwaar aan het idee
Eerste keer dat ik je zag, zag ik iets wat op liefde leek


Gesloten Ogen:
Als ik zou zeggen, wat je wilde horen... dan Doe ik me ogen dicht
Het was verplicht, Door het zwarte licht, wat in mij keert
Een obstakel, is een opsomming van aanpraten
Veel mensenkennis, kan letterlijk iemand napraten

Had gesprekken, een kamer, waar alles binnenblijft
Waarheid onder tafel, fabels zullen weer me lasten weer zijn
Als een keuze openblijft, Gaan zij het invullen
God en duivel in discussie, mij te laten mislukken

Verken het karakter, om te zoeken wie ik zelf ben
De dag veranderd, Ben op zoek naar dat echte mens
Mijn gedaante, was niet zichtbaar buitenwereld
Vaak bemiddeld, een gesprek is niet het juiste middel


Broederschap:
Het is broederschap op de eerste plaats, samen op de maat
En ik bid voor die mensen, op een dag als vandaag
We zien elkaar vaak, ze kennen me goed, de hechte groep
Een andere familie maar symbolisch van hetzelfde bloed

Dit is doodgaan voor iemand anders
Ik besteed geen tijd, aan mensen die niet voor me flauwvallen
Laat het hoofd hangen, maak het de tijd wijs
Vriendschap uit het hart, niet op basis van een huurprijs

Dit is lachen voor een ander, als het stilstaat
En verder tillen, aan de vragen die je samen meedraagt
Probs geven voor een tekst, samen verder bouwen
Opgroeien met elkaar, elke dag zijn we ouder

Iets ouder, maar niet veel veranderd
Een hechtenis als eenheid, er staat veel te wachten
Veel te wachten, de cirkel in ons midden
Geloof in me broeders, want voor hun zal ik bidden


Ik praat met mezelf:
Je bent alleen over, word in de hel zo behandeld
Demonen op je hielen, want je bent niet in gods handen
gesprekken duren dagenlang, Vroeg wakker..
Iemand die me uit me slaap haalt, het was maar een gedachte

Er was niemand anders ............ Behalve
Een schaduw die zich vormde, in me kamer op de beide wanden
in het midden, Staat de oorzaak van het duistere
Het word even stil, en het begint zacht te fluistere

Dezelfde stem als mij, hetzelfde gelaat
Dezelde praat, die ik uitkraam, ik kijk mezelf aan
Hij zegt, wees sociaal, Een verplichting word je toekomst
Inzet en motivatie, zijn dingen waarmee het goedkomt

gedaante verdwijnt, In het licht van de manenschijn
Gaf me een kleinigheid, een tekst, die van mij kan zijn
Loop de traf af, Langs de spiegel in de gang
vang een blik, van de schaduw die in me kamer was

Waar zal ik beginnen:
Waar zal ik beginnen, Het is een eindeloos dal
Terwijl ik in de diepte neerkijk, houden me benen stand
Zal ik spingen, maar een engel houdt me handen vast
Die last op de schouders, is nu de zitplek van

Van hetgene dat ik koester met hart en ziel
Stof op de plaat, voor een hoofdstuk dat uiteenviel
Is ingewikkeld, altans zo lijkt het vele dagen
Me eerste voetstap, de tweede zal me moeder dragen

De derde voor me vader, brieven voor een afspraak
En als je daar aan tafel schoof, je weer over hetzelfde praat
Hoe kan ik dat weten, ik voel me onvolwassen
Weet hoe het voelt, om met kiespijn te lachen

Ik laat het los, niet voor een ander, voor me eigen
Te vaak met dingen bezig, kan mezelf niet begrijpen
Het is een sorry, Als ik je in de rede val
Het is blijven lopen, dat zolang ik leven zal


Het Gemis:
Je was degene, die de pijn in m'n leven zag
Wat jij in ogen las, is hetgene dat ik dacht
En dieper in de nacht, was een stukje van je bij me
Ik zag je bijna, maar een droom is niet echt te krijgen

Je bent niet weg te krijgen, bloemen heb je al gekregen
Brieven die ik schreef, in de hoop dat jij ze daar zal lezen
Veel gebeden, die uitgingen naar je krachten
Het hopen bleef, maar ik zat op je dood te wachten

En dat samen lachen, is nu het verleden
Je vocht voor wat je lief was, maar het viel niet te genezen
Zou kilometers lopen, om je een keer te zien
Maar het leven blijft naief, dus zo denken is geen optie

Als ik je bij de poort zie, vertel ik hoe het verder ging
Hoe het loskwam, die tranen met tegenzin
Tegen beter weten in, blijf ik naar je graf gaan
En sluit het af, terwijl ik terug in de tijden ga


Het Was Je Tijd Niet:
Het is een meisje in de wijk, elke week gebeurt er iets
Politie aan de deur, Voor overlast, En ze snappen niet
Doet ze open, Word ze weggetrokken door d'r vader
Denkt aan zelfmoord, De waarheid komt niet boven water

Melding van de buren, Dat ze weer geslagen word
Op late avond uren, Terwijl het meisje slapen hoort
En als ze slaapt, word ze wakker gemaakt
Door een stem die zegt, dit is je laatste dag vandaag

Wilt zich ermee instemmen, de moed is ver te zoeken
Kijkt naar boven, want ze wilt een antwoord van dr moeder
Maar die rust, helaas zal het niet in vrede zijn
Houdt van haar nog steeds, al kan ze niet hier beneden zijn

Het doet haar pijn, dat moment was de doorslag
Stond voor de spiegel, keek hoe ze eraan toe was
Idee van jeugdzorg, vanacht werd ze uit huis geplaatst
Maar toen ze binnenvielen, was het al te laat


Het Is Over:
Denk eraan als ik slaap, durf je nog wel over straat
Kijk je telkens achterom, door wat ik heb gedaan
En als je op die plek komt, Zal je terugdenken
Zal sorry zeggen, om de rust over te brengen

Uit de grond van me hart, zie de spijt in m'n ogen
Kon het voorkomen, had ik maar doorgelopen
Je had dromen, is dat nu veranderd?
En kan je niet meer slapen, door overgelaten angsten

Of word je wakker, hoofd gevuld met momenten?
Ze verdienen straf, ik hoor het je ouders zeggen
Loop niet te vertellen, draai er liever omheen
Ik raak bezweet, Als iemand vraagt wat ik die avond deed


Bloemen Op Het Graf:
Was verblekend, liet me tranen, een foto in de woonkamer
Ons verlaten, diep rakend, naar de hemel gedragen
Geen dingen die ontbraken, de crematie liep perfect af
Een stilstaand hart, een ziekte, dat keerde en overgaf

Bloemen op het graf, maar de kleuren worden weggenomen
Dromen komen treurig over, met een ode afgesloten
En dat met roze, die laatse offer op de kist
Zonder mij te zien, leg ik hem met handen trillend neer

Het deed me zeer, kon even niet onder ogen komen
Ondanks dat beloof me , dat je staart vanaf hierboven
Ik zie je in me dromen, als een engel die bescherming geeft
En als ik wakker word, ben ik beseffend dat je niet meer leeft

Mis vaak de tijden, met jou in levende lijven
Die tijden zijn voorbij, kan alleen naar foto's kijken
Want aan alles komt een einde, gebeden waren gebroken
De poort ging langzaam open, las de boodschap in je ogen


Zorgen Van Vroeger:
Breng de zorgen over, denk terug aan die tijden
Gedeelte van me jeugd, liet de vreugde verdwijnen
Uit huis voor een tijdje, nog geen weet van de dag
Op me benen gezet, toen er iemand overleden was

Onzichtbaar in de klas, mensen voelde me niet
Ik bleef thuis, omdat de situatie geen stand hield
Niks dat hielp, schriften vol met tegenslagen
Moeder overspannen weg, en dat voor drie maanden

Vergooide alles, daalde van vele trappen
Oplopend waar lasten, nu zie je me altijd lachen
Want alles is veranderd, bleek gelaat weggetroken
Kleur vult de ruimte, kan inmiddels niet meer zonder

Het lijkt een wonder, hoe alles afgelopen is
Een drukte, vol zuchten, maar de rust is weer teruggekeerd
Heb ervan geleerd, ben wijzer geworden
Bedankt iedereen, die altijd voor me klaar stonden


 Stuur door   Dit is niet OK 

 

29 Hyvers respecteren dit

  • Laetifa Wekker
  • Clark
  • Denise
  • Cheyenna Fernández Martín
 
  • Stefanie

    Stefaniie

    Du dopesteeeeeee (h) :heartbounce:
    17 feb 2009, 16:06
  • Esther Overkleeft

    S-Terr

    echt mooi!!
    mooie teksten en resultaat op tape is ook mooi!

    xx
    5 apr 2009, 20:46
  • Ricardo

    Ricoo-music

    heey dusty ik vind bloemen op het graf een heel mooi nummer
    groetjes Ricardo
    20 mei 2009, 15:02
  • KIMM'

    -

    superr mooi allemaal '(l) !!

    :loveyou:
    23 mei 2009, 22:01
  • Dominique Santos neves

    DominiqueNick

    heel mooi hoor lieverd(k)

    hahaha
    23 mei 2009, 22:11
  • Melanie

    Melanie.

    jou nummers zijn echt zo mooi (l) !
    16 jun 2009, 11:35
  • Nobady

    Niemand

    pff sprakeloos.
    (l)
    26 jul 2009, 16:08
  • Denise

    Denisee.

    heey,

    ik heb er bijna geen woorden voor hoe je dit stuk beschrijft, ik kan er moeilijk wat over zeggen
    maar alles hier is zo echt,

    Wilt zich ermee instemmen, de moed is ver te zoeken
    Kijkt naar boven, want ze wilt een antwoord van dr moeder
    Maar die rust, helaas zal het niet in vrede zijn
    Houdt van haar nog steeds, al kan ze niet hier beneden zijn

    Het doet haar pijn, dat moment was de doorslag
    Stond voor de spiegel, keek hoe ze eraan toe was
    Idee van jeugdzorg, vanacht werd ze uit huis geplaatst
    Maar toen ze binnenvielen, was het al te laat


    je gelooft het meteen en ziet het voor je ,
    echt diep, 1000 % respect

    rustig :peace: (k)
    ...Lees meer
    28 dec 2009, 22:57
  • Daphne

    Daphne

    Hey Dusty,

    het nummer zonder jou heeft een tijd op youtube gestaan.. nu kan ik het nergens meer vinden :(

    Alleen nog maar het nummer onmogelijk zonder jou, maar die heb ik al ;)

    xxx Daphne
    14 jul 2010, 02:40
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags